çaresiz kaldıgım zamanlarda gider,bir taş ustası bulur, onu seyrederim.adam belki yüz kere vurur taşa ama degil kırmak,küçük çatlak bile oluşturamaz sonra birden yüzbirinci vuruşta taş ikiye ayrılıverir işte o,zaman anlarımki;taşı ikiye bölen o,son vuruş degil,ondan öncekilerdir.