Galatasaray:  Forum: bir aşk betimlemesi

insan doğduktan kaç yıl sonra kendi bilince varır?? ve kendi bilinciyle birlikte, annesinin ve babasının yanısıra neyi farkeder? ömür boyu asla peşini bırakmayacağı, yeri gelip onunla birlikte dünyanın en büyük gurur ve mutluluğunu yaşayacağı, yeri gelip yasa boğulacağı, ama ne olursa olsa, dünya tersine dönse vazgeçmeyeceği bir aşk...GALATASARAY....bu sadece iki rengin o şiirsel, destansı ve meydan okuyan uyumuna duyulan bir aşk değildir.. o iki renkle birlikte ; ve belkide o iki rengi en iyi şekilde taşıyabildiği için rakiplerini sindirebilen formaya duyulan bir aşktır...bu sadece o mağrur, kıymetli ve kadim bir çınar kadar sağlam armaya duyulan bir aşk değildir. o armanın derinlikerindeki tarihe, her gol atışında ilk o armayı öpen ölümsüz futbolculara duyulan bir aşktır...bu aşk ki, 25000 kişiyi 250000 kişi yapabilir bir anda. bu aşk ki, sahadaki 11 futbolcuyu süper kahraman gücüne eriştirebilir... belki yüreği en katı olanımızı bile ağlatabilir... o kadar ihtiyacımız vardı ki, bizi tanımıyorlardı... türkiye gibi bir ülkenin varlığından haberdar bile değildi bazıları...koskoca dünyada sanki dışlanmış bir ilkokul çocuğuyduk.en umutsuz zamanlarımızda ali sami yen in tepesindeki arma,yeniden parladı...25000 kişinin 250000 olduğu an...dakika 85 ti. 2 -1 yeniktik.rakip, avrupanın ve dünyanın en büyüklerinden ac milan. 25000, pardon 250000 kişi tek bir şey düşünüyordu..." BU MAÇ BİZİM !!!!!" .... ne olacaksa olacaktı... o mucizeye inanmıştık... ve oldu... derken arka arkaya gelen zaferler ve kupalar... bütün dünya bizi tanıyordu, galatasaray ın büyüklüğünü biliyordu. rakipleri korkuyordu...ali sami yen e çıkan avrupalı rakiplerimizin dizleri titriyordu.bir marka olmuştuk...
kötü günlerimizde oldu... ama biz yüreklerimize sarıdan ve kırmızıdan başka bir renk giydirmedik.onu hiç yalnız bırakmadık. bazen küstüğümüz oldu ama, kendi zehirimiz içimize aktı.ağladık.bir futbol profesörümüz vardı. "karpatların maradona sı" diyorlardı ona. ama o ruhuyla, etiyle, tırnağıyla hagi idi.galatasaraylı idi... belki de o tercüman oldu bu kötü zamanda milyonlarca galatasaraylıya... "GALATASARAY IN ADININ OLDUĞU HER YERDE BİR UMUT VARDIR"... ama olsun... umut ister olsun ister olmasın.... bu dünya üzerinde, bu kainatta, sarıyla kırmızı hep yanyana olsun, sarı kırmızı formyayı giyerek top oynayan birileri olsun,20 milyon galatasaray lının yüreğinden ve dilinden marşlar düşmesin, CİM BOM BOMM!!!!! diye kükreyen minik aslanlar olsun, başka bir şey istemez bu gönlüm... yeterki, GALATASARAY adı ve camiası hep var olsun. ÇOK YAŞA GALATASARAY !!!! ÇOK YAŞA GURURUMUZ !!!

bu arada, unutulmaz kaptanımız, taçsız kral ımız Metin Okyay ı saygıyla anıyoruz... onun ruhu hala florya da ve ali sami yen de... bizimle beraber