şaşı bakıpda şaşırtma ,bunalıpda daraltma
gelipde bizi daraltıcaksan hiç bulaşma !
dökülen göz yaşları sadece kendimiz için...
o değere sahipken de, yitirdiğimizde de...
çünkü bizi asıl korkutan yalnızlık..
çünkü merkez hep biziz, doymak bilmeyen egomuz..
ve o egoyu doyurabilmek,hoşnut kılabilmek için ne kadar çok çırpınır dururuz.
bizler; hep ilişkilerimizde hesap kitap içinde değil miyiz?
her zaman denge.. verdiğimiz kadar alalım,aldığımız kadar verelim hesapları yapar dururuz.
peki sonuç yalnızlık smile
peki bu kadar yalnızlıktan korkuyor,yaşanılan güzellikleri,
paylaşımı bir daha yaşayamamak endişesiyle kaybedeceğimiz
değere ağlıyorsak niye bu kadar ince hesaplar yapıyoruz rolling eyes
o değer bize mutluluk yerine hüzün, kargaşa yaşatıyorsa zaten vazgeçmeliyiz.
yok eğer yaşamın sıkıntılarından biraz da olsa bizi alıp mutluluk veriyorsa o zaman gözyaşı yerine biraz daha akılcı olmak daha doğru değil mi?
sıkıcı,hiç bitmeyecekmiş gibi o güzelliği, huzuru sonuna kadar yaşamak varken neden korku?
bilirsiniz.. anılarımızda öylesine anlamlı, mutlu anlar vardır ki, kimi zaman onca geçen yıllara değerdir.tabii ki bu değerler karşılık bulduğunda daha da değer kazanacaktır.ama bulmasada degerinden azalma olmıyacaktır.
çünkü yasam içinde, aynı frekansı yakalamak o kadarda kolay olmuyor
oldugu gibide kalmıyor....
(seyir defterim 12 nis 2007 18:05)
geyik » kendi kendine konuşanlar
alınmayınız
aldırmayınız
yola devam
ok?
sponsor by ™®copyright © gnctrkcll
