Forumlar:  Spor: bitti mi....bitti......!

yıkın ...


nasılsa endüstriyel futbol....!
nasılsa iki bira,bir rafıslsssssss!!!
sabahına bitmez tükenmez geyik!!!

oysa bizler orada,o duyguda büyüdük..
yoktu o vakitler böyle şifreli kanallar,dicodır falan...

peygamber hüseyin'ler vardı,menderesler,serkan eker'ler..... vardi...

hala soluk alanlar da var..tıkanırcasına maç izlerken...
hepsinin a-b-c'si inönü 'de çizilen(mithat paşa'da)


.....

tamam satin,yikin...
farkındayız zamana,kapitalizme yenildiğmizin....!

ama bir dize bırakın
hani ''meçhul öğrenci anıtı'' gibi
ki ;gönensin sizlere göre holıgan
bizlere göre ''abi'' olanlar ....

yıkın..
her şeyi sattı bu hayat
kanıksamayı öğretti!
öğrendik..
eskiden tribüne uçarak,sabahladıktan sonra girerdik-ya da giremezdik,çünkü kapalıyı almak onur meselesiydi!çünkü orası inönüy'dü..tek namus..tek yürek....


yeni yetmelere saçma!!!!


yok mu lan sizin samiyen'iniz
saraçoğlunuz falan......
vardı..
ama inönü'de çözülürdü iş,düğüm...

babam ''metin'i 'ora da görmüştü ilk
ve ben de tanju'yu..


ve fener'li dayim da lefter'i,cemil'i
ve baba hakkı..yetişemediklerimiz....
kronolojik sıralamaya girin tabi tersten teper....!


kendi kronolojim ne der???
ilk ve en güzel holiganları oranın kapalısını almaya çalışırken tanıdım...

çünkü namustu...
çünkü namustu...
çünkü namustu....




çömezdim
ufaktım ...
ama orası namustu....

inönü.....

dolmabahçe...

mithat paşa.....



önün de ölümden döndüm ulan!!(başkan...optik ...çok özlüyorum seni....)

yıkın ...
daha çok para kazanın...



daha çok........


hep daha çok....


biz son holiganı yolladık zaten...!

ama gelicez


kulağımız da hep o delikanlı sesler!!!!

endüstriyel olun sizler.....


ve önünden bile geçemeyenler


sussun artık

gözyaşlarımızı bizlere bırakın

ve lütfen ;


endüstriyel kalın,bizlere bulaşmayın.....


öyle kalalım........




yıkın...
daha çok yıkın ....


yıkın......


nasılsa geçti tüm heyecanlarımız....


yıkın...


hadi yıkın...............





......

endüstriyel

sence bilerek mi yazdım böyle?
beni izleyen aptal
devam et : ))))

yıkmayın abi.. çok sevdik..

sabahın dokuzu..dokuz yaşındaydım.. öyle bir uyandım ki o gün.. o günden sonra hiçbir gün o kadar uyanmayı istememiştim gece yatarken..

dizime kadar inen bana bir türlü olmayan formamı giydim.. annem yaptığı sandviçi zorla elime tutuşturdu.. herzaman ki giderken apartman boşluğunun kenarına bıraktım sandviçi.. kuşlar yerdi her seferinde.. annem anlamazdı..

1969 model deri koltuklu dolmuşa bindim.. şöför abiye paramı uzattım..

- nereye gidiyorsun..
- son durak..
- orası neresi..
- bilmem son durağa gitmem lazım..
- ne yapacaksın orda..
- maça gidicem..
- ilk defamı gidiyorsun..
- evet abi..
- o zaman para almayalım senden.. çok mu seviyorsun..
- aşığım..

yedi saat vardı daha.. uğultuyu duydukça koşmaya başladım.. yerini yurdunu bilmiyordum.. uğultuya koşuyordum..daldım kalabalığın arasına..kalabalıkta dikkat çocuk var diyorlardı..

yağmur öyle bir yağmıştı ki üzerimize o gün.. öyle bir bağırmıştım ki çocuk sesimle.. bir daha her yağmurda çocuk olmayı özler olmuştum..

büyüklerimizden öğrendik.. herşeyin bir karşılığının olduğunu..iyilik..kötülük..sevgi...aşk..herşey bir karşılıktı hayatta.. öyle öğrendik..bilmezdim o zamana kadar heyecanla karşılıksız aşka koşmayı.. düşündükçe gülüyorum.. küçük ellerim vardı..uğultuyu duydukça titrerdi ellerim..

bir kere sevindiysem bin kere üzüldüm orda.. bir kere güldüysem çok kez ağladım.. kaç kez kalkamadım yerimden donuk gözlerle.. hep birileri omuz verdi.. dostluğu öğrendim aşktan sonra orda...

çok sevdik be abi..

tanımadık onca insanı kardeş belledik.. oruçlar açtım orda.. bir bardak suyu böldük bine.. hepimiz diğerimizden az içtik..

öyle bir sevindik ki... öyle bir üzüldük ki orda.. kimse yanaşamadı bu aşkın yanına..

çocukluğumu almayın.. kalsın bir köşede.. yıkmayın üzerine taş toprak.. almayın heyecanını o küçüçük ellerinden..

sabahın dokuzu..

yirmidokuz yaşındayım.. öyle bir uyandım ki bugun.. bugunden sonra hiçbir sabah böyle umutlu uyanmacağım.. artık üstüme olmayan çocukluk formamı elime alıp yola çıkıyorum.. son kez oraya gidip son kez bağıracağım.. son kez ağlayıp son kez oturucam rahatsız koltuklarında..

anlamayacaksınız biliyorum..

ama son kez bağırıcam :

yıkmayın be abi.. çok sevdik..

ne denilebilir ki eskiler hep başkaydı eskiler...

çok güzel yazılar teşekkürler